Archive for januari, 2008

Noord Brabants Museum: Wauw

Vorige week gingen we in Rosmalen een lamp ophalen die ik via marktplaats had gekocht. Omdat we geen zin hadden om alleen daarvoor naar het zuiden af te zakken, hebben we er een bezoek aan het Noordbrabants Museum aan vast geknoopt. De tijdelijke expositie aldaar was getiteld “Wauw! – Nederland in de jaren zeventig”

Leuke expositie met veel ‘och dat hadden wij ook’ en ‘o jaaaaaa’ momenten.

Vervolgens ook de (in mijn ogen vrij kleine) vaste collectie bekeken, waarna we lekker naar huis zijn gereden. Al met al weer een leuke dag…..

Advertenties

Leave a comment »

The Nanny Diaries

Pfff, daar kunnen we kort over zijn en ik ga er zelfs geen link of plaatjes van zoeken.

De leuke stukjes uit de film zitten allemaal al in de trailer, dus heb je die gezien dan weet je genoeg…..

Leave a comment »

Barcelona 1900

Vreemd; ik zie vaak tentoonstellingen aangekondigd staan waar ik absoluut heen wil, maar meestal komt het er op neer dat ik in de laatste week nog snel naar het museum vlieg om ‘m te zien.

Zo ook met de tentoonstelling Barcelona 1900 in het van Gogh museum die nog tot a.s. zondag te zien is.

Ik ben erg blij dat ik nog snel even geweest ben! Een heerlijke tentoonstelling over het barcelona van rond de eeuwwisseling (nee, niet de laatste…..). Bij de tentoonstelling hoort ook een gidsje dat buitengewoon goed verzorgd is en waar veel informatie in staat. Daar kunnen andere musea nog iets van leren! Verder veel boeken, posters, schilderijen, architectuur en meubels uit die tijd. Prachtig; helemaal mijn stijl!!! Ik wilde altijd al erg graag naar Barcelona, maar nu ik dit gezien heb helemaal!!!

Daarna ben ik ook nog ‘even’ langs de vast collectie schilderijen van van Gogh gelopen en ik moet eerlijk bekennen dat het niet mijn schilder is (sorry voor de hard-core fans). Zijn vroege periode gaat nog wel, maar al dat gedoe met stippeltjes en streepjes spreekt me helemaal niet aan; ik word daar bloednerveus van. Bij de schilderijen met korenvelden gaat het nog wel; daar horen nu eenmaal strepen in, maar verder: nee dank u.

Wat dan wel weer grappig is, is dat er één schilderij tussen zit wat ik ZO mooi vind, dat ik er serieus over zit te denken om een mooie reproductie op canvas te kopen voor aan de muur. Dat is het schilderij “Amandeltak in bloei” en is door Vincent geschilderd vanwege de geboorte van zijn neefje.

Comments (1) »

PS: I love you……

Nee, schrik maar niet; het is de titel van de film waar we gisteren heen zijn geweest.

Hierin krijgt de hoofdpersoon Holly verschillende brieven van haar man, in het jaar na zijn overlijden.

In deze brieven vertelt hij Holly hoe (en vooral DAT) ze door moet gaan met haar leven, ook zonder hem. Elke brief eindigt met PS: I love you.

Ik vond het een mooie film, waarin ontroerende momenten (waarbij ik zo af en toe ook met tranen in m’n ogen zat) mooi werden afgewisseld met leuke, humoristische momenten die de sfeer weer helemaal goed maakten.

Als je van chicklit movies houdt is deze film absoluut een aanrader!

In de film trouwens leuke rollen van Harry Connick Jr. (Bekend als Leo in Will & Grace en natuurlijk van z’n muziek)  en  Jeffrey Dean Morgan (Denny Duquette in Grey’s Anatomy)

Leave a comment »

Moordwijven

Vandaag naar Moordwijven, de nieuwe film van Dick Maas (u wel bekend van ‘De Lift’) geweest.

Een erg vermakelijke film, die terecht wordt omschreven als een zwarte komedie.

OK, verwacht niet te veel diepgang, maar er zijn behoorlijk wat lachsalvo’s te verwachten als je in de zaal zit! Het overdreven jet-set gedrag van de dames Bracha van Doesburg, Hadewych Minis en Sanne Wallis de Vries is echt ge-wel-dig!

Het verhaal is simpel doch grappig:

(begin knip & plak)
De drie miljonairsvrouwen Kitty, Estelle en Nicolette leiden een luxueus en rimpelloos bestaan. Hun enige zorg is de strijd tegen het ouder worden, daarom shoppen zij wekelijks bij de plastisch chirurg. Totdat Kitty vermoedt dat haar echtgenoot vreemd gaat. Omdat ze van de alimentatie alleen uiteraard niet rond kan komen, besluit ze samen met haar vriendinnen dat er maar één oplossing is: ze moeten hem uit te weg ruimen.
De hautaine dames dalen af naar de Amsterdamse wallen om daar een huurmoordenaar te zoeken die dit klusje kan klaren.
Wat een gemakkelijke klus had moeten zijn, blijkt toch meer voeten in aarde te hebben dan de dames hadden verwacht.
(einde knip & plak)

Ja, als je voor een middagje/avondje gedachteloos vermaak gaat, is Moordwijven een prima keuze!

O ja: dit ‘weetje’ kwam ik op internet tegen; de film zou eerst ‘De Botox Methode (no body is perfect)’ gaan heten:

(begin knip & plak)
Dick Maas past toch de titel van zijn nieuwste film aan. De Botox Methode heet nu Moordwijven, aldus distributeur Independent Films. Het farmaceutische bedrijf Allergan, dat het middel heeft geregistreerd, had bezwaar gemaakt tegen het gebruik van de naam.

Het Amerikaanse bedrijf dreigde met een rechtszaak. ‘Praten leverde helaas niks op,’ aldus filmmaker Maas. ‘Ik had het graag in de rechtzaal uitgevochten, maar in tegenstelling tot Allergan ontbreekt het ons aan de middelen om kostbare juridische procedures te voeren.’
(einde knip & plak)

Leave a comment »

HAIR anno 2008

Via lastminuteticketshop konden Wolf en ik nog kaartjes krijgen voor de musical HAIR in de Meervaart met teksten van Ronald Giphart en Liedteksten van Jan Rot.

Eerlijk gezegd vind ik het moeilijk om hier iets over te schrijven: ik wil liever niet al te negatief schrijven over een voorstelling, maar deze viel me echt enorm tegen.

Allereerst geluidstechnisch: de mannenstemmen waren niet te verstaan en soms hoorde je tijdens een nummer gewoon dat de technicus aan het zoeken was naar een goede instelling. Ik zou zeggen: doe dat bij de repetities….. De vrouwenstemmen waren beter te verstaan, maar nog steeds niet om over naar huis te schrijven. Nu realiseer ik me best dat het best moeilijk is om het geluid perfect te krijgen op het balkon, maar het had toch echt beter moeten kunnen hoor! Gelukkig was het na de pauze wel iets beter te verstaan (dus het kan wel…). Erg jammer, want de vertalingen van Jan Rot zijn vaak erg mooi; of dat nu ook zo was kan ik je echt niet zeggen.

Verder is het stuk het beste te omschrijven als een chaotisch geheel waar de liedjes uit de musical ingepropt zijn, maar waar de rest van het verhaal vrijwel verdwenen is. Omdat ik het verhaal ken uit de filmversie, kon ik er nog wel iets van maken, maar Wolf kon er zonder die voor-informatie echt geen verhaal van brouwen.

Heel jammer dus. Laat dan het hele verhaal los en noem je voorstelling ook anders: als je het HAIR noemt, verwacht ik ook HAIR te zien te krijgen.

Ook is de voorstelling -vooral in het begin- doorspekt met publieksparticipatie en als ik ergens een hekel aan heb, dan is dat het wel……

Is nu alleen (alhoewel; alleen?????) het geluid wat minder, of alleen het verhaal wat veranderd, dan weet ik me nog wel te vermaken, maar omdat nu EN het verhaal weg was EN de teksten niet te horen waren; kon ik echt maar weinig vinden waar ik m’n plezier in de voorstelling uit kon halen. OK, het decor was leuk en er werd mooi met het licht gewerkt, maar dat maakt de rest niet goed.

Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat de voorstelling na de pauze wel interessanter werd (en gelukkig dus ook iets beter te verstaan): de verbeelding van een LSD trip was prachtig (en kleurrijk) in elkaar gezet. Wie had ooit gedacht dat een moderne dans (ik ben toch meer gecharmeerd van wat klassieker ballet) nog eens het hoogtepunt van een voorstelling voor me zou zijn….

Dus is deze voorstelling een aanrader? Hmmmm, als je HAIR verwacht niet. Als je van interactie met publiek en hippie-gedoe houdt en het los kunt zien van de filmversie en je hebt het geluk dat het geluid goed is, dan is het best uit te houden.

Leave a comment »

Get Real

Eerste woensdag van de maand is ‘gay classic’ bij Pathé de Munt. Deze maand was dat de film Get Real. Ik kende de film al, maar het was alweer zo lang geleden dat ik ‘m wel weer een keertje wilde zien.

Get Real kwam een jaar na Beautiful Thing uit en werd alom ‘de Beautiful Thing van dit jaar’ genoemd.

Eerlijk gezegd ben ik het met die vergelijking niet eens en doet die vergelijking deze film geen recht. Beide films zijn mooi en ik kan niet zeggen dat de één of de ander mooier of beter is. Beautiful heeft andere humor en meer muziek (mama Cas!) maar Get Real is naar mijn idee realistischer in het benaderen van- en omgaan met het uit de kast komen en hoe de omgeving hierop reageert.

In Get Real is de humor van de hoofdpersoon Steven heerlijk herkenbaar. Als John voor het eerst de nacht bij hem heeft doorgebracht en hem roept, zegt hij bijvoorbeeld dat hij in de keuken is en dat zijn ouders met het ontbijt zitten te wachten.

Hoe snel wil je iemand de deur uit krijgen???

Één van de leukste quotes uit de film is en blijft toch wel: “Don’t be melodramatic, just faint”  (voor de context moet je de film maar gaan kijken; onderstaande foto is net na het flauwvallen…)

Comments (1) »